Wyobraźcie sobie wyjątkową sesję narzeczeńską na dachu starej krakowskiej kamienicy. Cisza ponad zgiełkiem miasta, tylko Wy we dwoje (plus fotograf, haha) i panorama Krakowa, która zapiera dech w piersiach. To właśnie tam powstała ta niezwykła historia, pełna bliskości, spojrzeń i emocji, które mówią więcej niż tysiąc słów. Pomysł ten rodził mi się przez lata, aż pewnego dnia trafiłem na parę, której trafiłem w gust. Bardzo się cieszę, że pracując z Wami mogę być nieszablonowy i rozwijać skrzydła

Nietuzinkowy pomysł na sesję narzeczeńską pozwala przyszłej parze młodej pokazać siebie takimi, jacy są naprawdę, czyli zakochanymi, swobodnymi, autentycznymi. Dach starej kamienicy stał się symbolem ich wspólnej drogi: miasta, które kochają, i nowego etapu życia, który właśnie się zaczyna. Panorama Krakowa w tle dodaje kadrom magii i sprawia, że fotografie są ponadczasowe oraz pełne charakteru. Jestem przekonany, że do takich zdjęć będzie się wracać z wielkim sentymentem.

Dla wielu par taka sesja narzeczeńska to także ważny moment przed ślubem. Jest to okazja, by oswoić się z obiektywem i upewnić się, że wybór fotografa ślubnego był strzałem w dziesiątkę. Jeśli marzycie o czymś innym niż klasyczne kadry w parku, postawcie na emocje, klimat i miejsce z duszą. Kraków z wysokości dachu potrafi opowiedzieć historię miłości w naprawdę wyjątkowy sposób. Może macie inny ciekawy pomysł? Chętnie wysłucham i wkręcę się w kolejny wyjątkowy projekt Jestem otwarty na innowacyjne i nieszablonowe podejście do tematu zdjęć.

Przygotowania rozpoczęliśmy od portretów Pani Młodej. Dominika, ubrana w delikatny szlafrok, w towarzystwie druhny, pozowała w ogrodzie, gdzie panowała swobodna i radosna atmosfera. Naturalne światło, zieleń i uśmiechy sprawiły, że zdjęcia były pełne lekkości i kobiecej energii. Chwilę później przyszła pora na portrety Pana Młodego – również w ogrodzie, gdzie Piotr z dumą i spokojem oczekiwał dalszych wydarzeń.

Narzeczeni zaplanowali wyjątkowy first look – moment pełen intymności i szczerych emocji. Zaraz po nim, z dala od gości, złożyli sobie własną, osobistą przysięgę . To była niezwykle wzruszająca chwila, której towarzyszyły łzy, przytulaski i prawdziwe poruszenie.

Uroczystość ślubna w kościele miała bardzo podniosły charakter. Szczególnie poruszający był moment, gdy tata prowadził swoją córkę przez nawę, by oddać ją w ręce ukochanego . Emocje udzieliły się wszystkim obecnym – to były chwile pełne miłości i symboliki.

Wesele natomiast było prawdziwym świętem radości. Parkiet ani na chwilę nie pustoszał, a DJ zadbał o świetną muzykę i doskonałą zabawę . Podczas krótkiej przerwy zrobiliśmy mini sesję zdjęciową, która była dobrym odprężeniem i okazją do pobycia tylko we dwoje, no może we troje Daję słowo, że starałem się być jak najmniej angażujący

Ogromną atrakcją był pięknie zdobiony tort weselny , który zachwycił nie tylko smakiem, ale i wyglądem. Wieczór zwieńczyły zdjęcia z zimnymi ogniami, tworząc bajkową atmosferę i niezapomniane kadry.

To był dzień pełen miłości, wzruszeń i radości – dokładnie taki, jaki powinien być ślub Dominiki i Piotra. Zapraszam Was Kochani do prześledzenia tej relacji z mojego punktu widzenia.

Podczas fotografowania skupiłem się na ukazaniu delikatności modelki, jej sportowego zacięcia oraz pewności siebie. Minusowa temperatura nie zniechęciła nas i wraz z pierwszymi promieniami słońca zdjęcia nabierały ciepłych barw i oddawały ciepły charakter sesji.

Na zakończenie, już po sesji, znaleźliśmy chwilę na spokojne omówienie efektów naszej współpracy przy kubku gorącej herbaty . To był piękny poranek, pełen energii, ruchu i autentycznych emocji – dokładnie takich, jakie najbardziej lubię zatrzymywać w kadrze

Przygotowania ślubne rozpoczęliśmy również w niecodzienny sposób. Widząc, jak Ola i Grześ patrzą sobie w oczy, jak wymieniają się uśmiechami – jak gdyby prowadzili ze sobą rozmowę na jakiś ważny temat – pomyślałem, że stworzę dla nich klimat intymnej bajki, gdzie choć przez kilka chwil jeszcze przed wyjściem z domu poczują, że są tylko sami dla siebie. Zazwyczaj bowiem dzień ślubu kojarzy się z odrobiną chaosu i zamieszania; każdy chciałby uściskać panią młodą, powitać pana młodego, itd. Jednak odrobina wytchnienia może się przydać i dać dużą dawkę spokoju, relaksu.

Za każdym razem, gdy uczestniczę w przygotowaniach ślubnych jako fotograf, staram się być czujnym obserwatorem całego wydarzenia – nie gram głównej roli, nie ustawiam panny młodej, pana młodego do zdjęć. Razem z parą wybieram najlepsze miejsce do zdjęć; gdy mnie o coś pytają – podpowiadam i służę pomocą, uśmiecham się. Zwracam uwagę na szczegóły i dbam o to, by moje zdjęcia oddały jak najlepiej całą atmosferę tego dnia. Zresztą, sami zobaczcie, jak ten dzień się rozpoczął, jak przebiegała uroczystość zaślubin i jak potem wszyscy goście się świetnie bawili. Spójrzcie też, jak na zdjęciach pani młoda jest uśmiechnięta, szczęśliwa, jak pan młody szykownie wygląda i jest dumny, że może powiedzieć tego dnia: Tak Zwróćcie też uwagę, jak goście świetnie się bawią, co dla mnie oznacza, że w moim towarzystwie wszyscy czują się swobodnie i nie odczuwają stresu przed obiektywem. Na koniec czeka Was sesja poślubna, którą zorganizowaliśmy w Warszawie, ale w niecodzienny sposób, w innych strojach, ale jakże pięknie

fotograf ślubny Ostrowiec, fotografia ślubna, jaki fotograf na ślub, sesja narzeczeńska, sesja poślubna w warszawie, jakiego fotografa

Zresztą, sami zobaczcie, jak ten dzień przebiegał.

Chociaż odległość stanowiła wyzwanie, to staranne przemyślenie całej logistyki, dobra atmosfera i wyczucie estetyki przez młodą parę oraz serdeczność i uśmiech na twarzach rodzin przyszłych nowożeńców sprawiły, że nie odczuwało się zmęczenia. W czasie tego dnia byłem także pod ogromnym wrażeniem relacji „młodych” z gośćmi i tego, jak dwie rodziny faktycznie tworzą jedną zgraną rodzinę. Aniu i Damianie, bardzo dziękuję za zaproszenie mnie do Waszego grona w tym dniu. Daliście pokaz tego, jak dwa światy mogą ze sobą współpracować, bawić, tak by dzień ślubu był niezapomnianym wydarzeniem do końca życia. Wasi goście także stanęli na wysokości zadania i nie dali odpocząć parkietowi

Podczas przeglądania tej galerii zwróćcie, proszę uwagę, jak w naturalny sposób wyglądają sami nowożeńcy, ale też goście; jak spontaniczne reakcje udało się uchwycić i ile detali tworzyło doskonałą oprawę tego dnia.

Co trzeba mieć, by zdjęcia ukazywały to coś, a przy tym nie zmuszały do nienaturalnych ruchów, póz, dziwnego układania ludzi? Przede wszystkim dużo ciepła, błysku w oczach zakochanych w sobie ludzi no i …. przyjacielskie relacje z fotografem Popatrzcie sami, jaki czas wspólnie spędziliśmy, tzn. moja cudowna para ze sobą i ja w roli obserwatora tych pięknych uczuć.

Zapraszam do wspólnej przygody, wspólnego spaceru wiosną … w słońcu

Obserwowałem, jak moi modele, tzn. dziewczyna i jej przyjaciel koń zachowują się przed obiektywem … i

pomyślałem, że miłość do koni jest bardzo inspirująca – z jednej strony pomaga wejrzeć w siebie, a z drugiej uspokoić negatywne emocje, bo w przeciwnym razie zwierzę zaraz wyczuje u Ciebie zdenerwowanie i może się spłoszyć a nawet stać się niebezpieczne.

Samo fotografowanie i przyglądanie się takim relacjom również może inspirować, bowiem kiedy widzisz, jak dwie różne istoty z różnych gatunków, rozumieją się bez wypowiadania jakichkolwiek słów, a ich język to najczęściej gesty, spojrzenie i dotyk, to zastanawiasz się, dlaczego to tak trudno osiągnąć ludziom, osobnikom tego samego gatunku.

Okey, już poprzestaję na filozoficznych przemyśleniach Zapraszam do obejrzenia kolejnej galerii zdjęć

Karolinę i Waldka poznałem całkiem przypadkowo i w bardzo sympatycznych okolicznościach Kiedy zapytali, czy wykonałbym dla nich sesję rodzinną, powiedziałem, że bardzo chętnie, ale najpierw chciałbym poznać przez chwilę ich rodzinkę, żeby poczuć klimat domu, ich relacje, które potem miałbym uwiecznić na moich fotografiach. Podczas pierwszego spotkania wiedziałem od razu, że to będzie wspaniała rodzinka. Akurat w najlepsze trwała impreza przy grillu i zostałem zaproszony na „małe co-nie-co” Rozmowa przy grillu, naturalna atmosfera i wspólna obiadokolacja sprawiły, że nić przyjaźni między mną a Waldkiem i Karoliną od razu się zawiązała. Bardzo dziękuję Waldku i Karolino za zaufanie i fantastyczną atmosferę podczas sesji

Po dwóch tygodniach spotkaliśmy się na sesji i miałem wrażenie, że znamy się od wieków, a przecież o to chodzi podczas zdjęć. Nie aparat, ale wzajemne zaufanie i dobre światło dają efekt końcowy. Sami zobaczcie, jak poszło Może sami mielibyście ochotę na taką sesję? Dzwońcie lub piszcie

Właśnie takiego miejsca szukaliśmy: tymi intrygującymi elementami były altana z wierzby, łódka, która zawsze delikatnie podkreśla romantyczny klimat zdjęć oraz dla kontrastu wycinek miasta w tle.

Również tym razem skupiłem się na relacji między narzeczonymi. Jak udaje mi się tworzyć taki klimat na zdjęciach? Może masz w planach własną sesję narzeczeńską bądź sesję z partnerem? Napisz, albo zadzwoń, a stworzymy wspólnie niezapomniany klimat Waszej przyjaźni i miłości

Nikolę i Marcina poznałem w Warszawie w trakcie warsztatów fotograficznych u Rafała Bojara, który w niecodzienny sposób opowiada historie o ludziach. Miałem do dyspozycji około 15 minut, aby to, czego nauczyłem się o chwytaniu emocji podczas sesji, wykorzystać obserwując tańczących zakochanych ludzi. To, jak się poruszali, wymieniali spojrzeniami było dla mnie niezapomnianym doświadczeniem. Pomyślałem sobie: „Wow! Nie mogę zmarnować tej szansy na uchwycenie tylu emocji!”. Wyglądało to tak, jakby czas się dla nich zatrzymał i nikogo obok nie było.

Bardzo dziękuję Nikoli i Marcinowi, że zgodzili się na wykonanie tej choreografii przed moim obiektywem. To bardzo wrażliwi ludzie, zakochani w tańcu, w sobie, w muzyce i w Wiedniu, gdzie na co dzień ćwiczą układy taneczne i szkolą młodych adeptów tańca.

Mam nadzieję, że ta historia się Wam spodoba.